عطف لطفه و شفقاته ، و أن أجيزه معترفا بأنّى لم أعدل فى طبقاته أن يعمل بما لعلّه يجده بحدسه الصائب و ذوقه الثاقب على نهج الثواب مما ألفه الخاطر الفاتر من قيد أو حاشية أو كتاب و كذلك ممّا ألفه الفضلاء و الفقهاء الاماميون بل كلّما جمع و صنّفه علماء الإسلام المؤالفون و المخالفون عملا و رواية كما شاء و أحبّ متى شاء و أحبّ لمن شاء و أحبّ بالطريق التى لى اليهم بحقّ القراءة أو السماع أو المناولة و الاجازة » . انتهى ما أردنا . وفات ميرزاى موصوف در سنهء ست و عشرين و الف واقع شد . 10 ) ملا عبد الله بن حسين يزدى [ - 981 ] « 1 » منسوب است به‌سوى يزد كه بلده‌اى از بلاد فارس است . مولاناى مذكور از مشاهير فضلاى كاملين و نحارير علماى عاملين و از جملهء اساتذهء مولانا شيخ بهاء الدّين است . قرائت علم فقه و حديث به خدمت شيخ حسن و سيد محمد صاحب مدارك فرموده و شيخ حسن مذكور ، استفادهء علوم منطق و معانى و امثال آن پيش او مىكرد . او در آن وقت به تصنيف حاشيه بر تهذيب المنطق مشغول بود و آن به شرح تهذيب مشهور و درس آن ميان طلبه معمول است . صاحب تاريخ عالم‌آراى عباسى آورده كه شيخ بهاء الدّين عاملى ، مرتبهء كمال در حكمت و كلام و بعضى علوم معقول از فيض صحبت مولانا عبد الله يزدى به دست آورده . انتهى . در سلافة العصر آورده كه : « مولى عبد الله بن حسين يزدى استاد شيخ بهاء الدّين عاملى بود و علامهء زمان خود بود و هيچ‌كس نزاع همسرى با او نداشت و احدى در جلالت قدر و علو منزلت و كثرت ورع و پرهيزكارى به او نمىرسيد . و او را تصانيف مفيده است مثل شرح قواعد در فقه ، و شرح عجاله ، و شرح تهذيب المنطق ، و حاشيه بر حاشيهء خطائى ، و حاشيه بر شرح شمسيه ، و غير اين‌ها » . صاحب تذكره آورده كه پسر ملا عبد الله يزدى كه ملا حسنعلى است عالم صالح و قدوهء فضلاى كرام بود و در سنهء يك‌هزار و شصت و نه هجرى وفات يافت .

--> ( 1 ) . عالم‌آراى عباسى ، ص 156 ، طبقات اعلام الشيعة ( قرن دهم ) ، ص 135 ، سلافة العصر ، ص 498 ، امل الآمل ، ج 2 ، ص 160 ، خلد برين ، ص 443 .